spelling

Tanımlar (İngilizce)

1. fiil present participle and gerund of spell
2. isim The act, practice, ability, or subject of forming words with letters, or of reading the letters of words; orthography.

   “For the practical use of spelling comes in writing.”

   — Yazıda doğru yazımın pratik kullanımı vardır.

3. isim The manner of spelling of words; correct spelling.

   “Because Elizabethan spelling was fluid, editors feel free to ‘modernize’ (correct) the spelling in the quartos and the Folio. But how is one to spell Rosencratz or Guildenstern, where the spelling varies, not only from text to text, but even within texts?”

   — Elizabeth dönemi yazımı akışkandı, bu yüzden editörler, kuartolar ve Folyo'daki yazımı 'modernleştirme' (doğrultma) konusunda serbest hissediyorlar. Ancak Rosencratz veya Guildenstern nasıl yazılmalı, yazımın metinler arasında değil, hatta metin içinde bile değiştiği durumlarda?

4. isim A specific spelling of a word.
5. isim A spelling test or spelling bee.

   “The boys were anxious for a spelling in the evening but I said no.”

   — Çocuklar akşam için bir heceleme yarışması konusunda heyecanlıydılar ama ben hayır dedim.

6. isim A choice of notation among enharmonic equivalents for the same pitch.

   “The spelling of a pitch is strongly influenced by its harmonic and melodic context.”